18/12/12
13/12/12
9/12/12
1/12/12
26/11/12
19/11/12
11/11/12
10/11/12
Σύνταγμα ερωτά...
- · Προβλέπει ή δεν προβλέπει το Σύνταγμα – ρωτάει το Σύνταγμα – την υποχρέωση και το καθήκον της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης να προασπίζεται και να λαμβάνει πρόνοια για την ευζωία εν ευνομία των Ελλήνων πολιτών και την προστασία της περιουσίας τους απέναντι σε κάθε επιβουλή τρίτων; ναι ή όχι;· Η ελευθερία και η υπεράσπιση του επιπέδου ζωής των πολιτών, διαπερνούν ή όχι το πνεύμα και το γράμμα του Συντάγματος.· Η Βουλή των Ελλήνων (η οποία δεν ονομάζεται καν Ελληνικό Κοινοβούλιο) θυμάται ακριβώς αυτό; ότι είναι δηλαδή η Βουλή – η βούληση όλων των Ελλήνων, έτσι όπως κάθε φορά αυτή αποτυπώνεται στις νόμιμες εκλογές – ναι ή όχι; ερωτά το Σύνταγμα.· Αν λοιπόν η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στο φιλότιμο των Ελλήνων, στη σύνθεση της Βουλής (τους) τι λιγότερο μπορεί να επαφίεται;· Ρωτάει το Σύνταγμα: ξεχνούν οι Έλληνες και οι βουλευτές τους, συνεπώς η κυβέρνηση, ο κ. Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ότι το νέο Ελληνικό Κράτος γεννήθηκε με Επανάσταση;· Ξεχνούν ότι το πρώτο μας Σύνταγμα, το Σύνταγμα της Τροιζήνας αποτύπωσε τους όρους και τα όνειρα αυτής της γέννησης, όταν όλα στην Ευρώπη τα πλάκωνε και τα εσκίαζε ο ίσκιος της Ιεράς Συμμαχίας;· Ξεχνούν οι τωρινοί κυβερνήτες ότι η Ελλάδα δεν γεννήθηκε από κάποια κουμπαριά των Αψβούργων με τους Βουρβόνους, αλλά από το αίμα επαναστατών, αγίων, γυναικών, παιδιών και παππούδων;· Ξεχνούν ότι η χώρα αυτή υπήρξε ένα απ’ τα παλαιότερα νέα εθνικά κράτη στην Ήπειρο; Πριν από τη Γερμανία, πριν από την Ιταλία και ένα σωρό άλλα εθνικά κράτη; Ξεχνούν ότι για την ελευθερία των Γραικών ήρθαν και πολέμησαν στην επαναστατημένη Ελλάδα, δίνοντας πολλοί τη ζωή τους, χιλιάδες Γερμανοί, Ιταλοί, Γάλλοι, Άγγλοι κι άλλοι Ευρωπαίοι Φιλέλληνες;· Μπορεί η χώρα αυτή να πέρασε βάσανα και κακουχίες, να έγινε παρακολούθημα ξένων Δυνάμεων, να ετέθη υπό Κατοχήν, να διχάσθηκε, να υπέστη εσωτερικές τυραννίδες και οι τύχες της να προσδέθηκαν συχνά σε άρματα άλλων ξένων, ισχυρότερων δυνάμεων, μπορεί να γνώρισε την καταισχύνη να τη διοικούν ενίοτε γενίτσαροι κι ενίοτε δωσίλογοι, μπορεί να έβγαλε ραγιάδες και κομπραδόρους με το καντάρι, αλλά απ’ το 1821 και μετά Προτεκτοράτο ή Σαντζάκι δεν είχε ξαναγίνει κανενός.· Ρωτάει λοιπόν σήμερα το Ελληνικό Σύνταγμα: τι εστί Επίτροπος για την Οικονομία; Τι εστί Τρόικα; Τι εστί Τόμσεν; Από πότε η «ελεύθερη αγορά» κανονίζει αν θα πεινάνε τα παιδιά, χωρίς ο Πρωθυπουργός να ξεσπαθώνει και η Βουλή να αρματώνεται;· Ρωτάει το Σύνταγμα: ποιων παιδί είμαι εγώ; του Ρήγα Βελεστινλή, του Κολοκοτρώνη και του Ελευθέριου Βενιζέλου ή ένας λογαριασμός της Μέρκελ με αλγόριθμο Σόιμπλε για να κονομάνε οι Τοκογλύφοι;· Ρωτάει το Σύνταγμα την κυβέρνηση, τη Βουλή και τους Δικαστές: έχει αυτεξούσιο ο ελληνικός λαός ή το κάνατε πάσα στις οφσόρ και τους φοροφυγάδες;· Υπάρχει ισονομία ή υπάρχουν λίστες;· Ερωτά το Σύνταγμα: είναι τα φάρμακα και τα σχολεία κοινωνικά αγαθά για τα οποία εγώ το ίδιο συντάχθηκα και υπάρχω ή υπεράνω του Συντάγματος είναι οι Εταιρείες, η « αγορά » και τα πάσης φύσεως λαμόγια κι αεριτζήδες;· Ερωτά το Σύνταγμα: εγώ υπάρχω ως θεμελιώδης λίθος και ιερόν πτολίεθρο της Πολιτείας ή για να κατουράει πάνω μου άπασα η Διαπλοκή κι ο κάθε « νταβατζής »; Υπάρχω για να παραβιάζομαι;· Είμαι το Σύνταγμα κι ερωτώ τους πολίτες: Είμαι το Σύνταγμα;
7/11/12
29/10/12
28/10/12
τα "όχι" μας, τα "ναι" τους
Του ΚΩΣΤΑ
ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ
Γνωρίζω
πως το μόνο που διδάσκει η Ιστορία
τους λαούς και κυρίως τους ηγέτες τους είναι πως δεν τους διδάσκει τίποτε. Πότε
λαοί και ηγέτες έλαβαν υπόψη τους τις συμφορές του παρελθόντος, πότε σχεδίασαν
ένα παρόν και ένα μέλλον ενάντιο σε ό,τι η Ιστορία τούς καταδίδαξε ως κακό
παρελθόν.
Σήμερα
δεν θα μεμψιμοιρήσω, αλλά με δεδομένο τη συστηματική της χώρα μας περιφρόνηση,
απομόνωση και απαξίωση από λαούς και σημερινούς ηγέτες που θέλουν να αγνοούν
την Ιστορία με αναγκάζει να γυρίσω επ' ευκαιρία της
εθνικής επετείου και να θυμίσω έστω και στους δικούς μας τα ιστορικά μας
επιχειρήματα που μας καθιστούν κατήγορους κι όχι κατηγορούμενους στο εδώλιο της
Ιστορίας της Ευρώπης.
Οταν
ξέσπασε ο Μεγάλος Πόλεμος, μας βρήκε με μια θλιβερή δικτατορία όπως και την
Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, την Ιταλία, τη Γερμανία. Εμείς
ξεπεράσαμε και αχρηστέψαμε τις ιδεολογικές σχέσεις της δικτατορίας μας με τον
φασισμό και τον ναζισμό. Πολεμήσαμε τους δύο φασισμούς και στην εχθρική
ενδοχώρα της Αλβανίας και αργότερα με ποταμούς ηρωικούς αιμάτων στα
εκτελεστικά πεδία και χιλιάδες νεκρούς από την ασιτία.
Γιατί;
Διότι
πέρα από τα δεινά του πολέμου, υποχρεωθήκαμε σε βάναυση δήμευση της περιουσίας
μας φτάνοντας να δανείσουμε τους κατακτητές μας με το ζόρι για να μας
δολοφονούν και να καταναλώνουν επί τόπου την παραγωγή μας.
Απ'
όλους τους λαούς της Ευρώπης πόσοι αντιστάθηκαν παλλαϊκά;
Μήπως
οι Γερμανοί και οι Ιταλοί, μήπως οι Νορβηγοί, μα αυτοί οι τελευταίοι έδωσαν με
τον προδότη πολιτικό τους που χρίστηκε πρωθυπουργός της Κατοχής το όνομα στην
πολιτική προδοσία: Κουίσλινγκ! Οι Βέλγοι, οι Ολλανδοί παραδόθηκαν
αμαχητί, οι Τσέχοι και οι Ούγγροι. Μόνο οι Πολωνοί για λίγο τίμησαν
την ιστορία τους αλλά υπέκυψαν ανάμεσα στις συμπληγάδες Γερμανίας και
Σοβιετικής Ενωσης. Οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι φασίστες συστρατεύτηκαν με τους
Ναζί. Οι Τούρκοι έμειναν ουδέτεροι και η χώρα τους έγινε η σφηκοφωλιά της
διεθνούς κατασκοπείας τύπου Φον Κανάρης. Βέβαια η Τουρκία κήρυξε τον πόλεμο στη
Γερμανία μια βδομάδα πριν καταρρεύσει
το Βερολίνο κι έτσι προσήλθαν στο τραπέζι της... ειρήνης.
Οι
Ισπανοί μετά τον απέλπιδα εμφύλιο λούφαξαν στην αγκαλιά του Φράνκο και οι
Πορτογάλοι χαίρονταν την... ασφάλεια του μακροβιότερου δικτάτορα της εποχής, του
Σαλαζάρ.
Ποιοι
πραγματικά έκαναν παλλαϊκή αντίσταση;
Η Ελλάδα και η Σερβία. Είναι λοιπόν τυχαίο πως η πρώτη, η χώρα
μας, έκτοτε τιμωρείται συνεχώς;
Ποιος
μας οδήγησε στα Δεκεμβριανά και στο μακελειό τους, όταν τα τανκς του
Σκόμπι ανέλαβαν τη σωτηρία μας και ο πολύς νικητής του πολέμου Τσόρτσιλ μέσα
στην αιματοχυσία ξενυχτούσε στη Μεγάλη Βρεταννία (το ξενοδοχείο μας
εννοώ)!
Ποιος
έφερε τη χούντα; Και ποιοι τώρα μετατρέπουν τη χώρα μας σε κατοχική
ζώνηκαι μας παραδίδουν στο δελτίο τροφίμων και στα τάγματα ασφαλείας του νέου
Ρεμ;
Ποιος
πρόσφατα ισοπέδωσε το Βελιγράδι;
Ξεχνάμε
πως ο πατερούλης Στάλιν μάς την έφερε στη Γιάλτα και συναίνεσε με κούνημα
θετικό της κεφαλής όταν τού πάσαρε ένα χαρτάκι ο Τσόρτσιλ, μήπως το δει ο
αφελής τρίτος καουμπόι. Που έλεγε: «Η Ελλάδα σε μένα αλλά πάρε και εσύ
λίγα ψίχουλα από το γλυκό».
Το
1922 μάς φουντάρανε στη θάλασσα, στα Δεκεμβριανά και στον Εμφύλιο μάς βάλανε
και οι δύο του Ψυχρού Πολέμου στη φάκα, με την 21η Απριλίου μάς φάγανε το ψωμί
του μέλλοντος των παιδιών μας (το είπε στο στρατοδικείο ο Καράγεωργας) και τώρα
μας ξεζουμίζουν.
Και πάνω
από όλα, αλλοτριώνουν τα ήθη μας, την ιστορία μας και τον
πολιτισμό μας. Μας έχουν φλομώσει με την τάχαμου καλλιτεχνική παγκοσμιοποίηση
και τους πληρώνουμε από πάνω.
Και
να 'ταν μόνο αυτό. Εχουν εξαπολύσει βαποράκια που χλευάζουν την πνευματική μας
κληρονομιά, κυρίως τη σύγχρονη, και προπαγανδίζουν τη μεταμοντέρνα χλαπάτσα.
Τα
ανάπηρα της εκπαίδευσής μας που δεν σκαμπάζουν πως γίνονται γέφυρες για
μεταλλαγμένα και ληγμένα προϊόντα της βιομηχανίας της Ευρώπης που τίναξε τα
πέταλα.
Κι ας
μην ξεχνάνε: ο Ρίτσος, ο Βρεττάκος, ο Πατρίκιος, ο Κατράκης, η Κατράκη, ο
Θεοδωράκης, ο Κούνδουρος, ο Βέγγος πήγαν εξορία γιατί πολέμησαν τους
κατακτητές ενώ η Ευρώπη είχε διάσημους διανοούμενους προδότες: Πιραντέλο,
Σελίν, Χάμσουν, Φον Κάραγιαν και ο πολύς Πάουντ.
το νόημα της ζωής σε πέντε φράσεις
H Bronnie Ware είχε μια δίψα για τη ζωή από τη στιγμή που γεννήθηκε. Σαν
παιδί, ήταν το μαύρο πρόβατο της οικογένειας καθώς είχε αποκτήσει μια
διαφορετική αντίληψη για τη ζωή.
Η επαγγελματική της ζωή ανάστατη, νομαδική, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της
γης. Από καλλιεργητής λαχανικών στη Μέση Ανατολή, μπαργούμαν σε τροπικά
νησιά…διευθύντρια τράπεζας.
Η Bronnie δεν φοβήθηκε ποτέ τις αλλαγές, βρήκε το δρόμο της αυτόν της
φιλοσοφίας όπου κάθε άνθρωπος εάν κάνει ευχάριστα πράγματα τότε
βρίσκει την πραγματική γαλήνη μέσα του, όπως λέει η ίδια.
Παραμένει ευγενής χωρίς να χάνει την πίστη της προς τον συνάνθρωπο
μοιράζοντας τις εμπειρίες της μαζί μας.
Για αρκετά χρόνια εργάστηκε σε οίκους ευγηρίας. Ήταν ο τελευταίος
σταθμός των ανθρώπων λίγο πριν το θάνατο. Όπως λέει μοιραζόταν πολλά μαζί τους
τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής τους.
Η Bronnie θεωρεί ότι οι άνθρωποι ωριμάζουν όταν έρχονται αντιμέτωποι με το
θάνατο. Αρνητικά συναισθήματα κυριεύουν το περισσότερο κόσμο φόβος, θυμός,
τύψεις ωστόσο κάθε άνθρωπος προσπαθεί να βρει τη γαλήνη λίγο πριν
φύγει από τη ζωή.
Συνομιλώντας μαζί τους πέντε είναι τα κύρια πράγματα για τα οποία
λυπόντουσαν και μας τα παρουσιάζει.
1. Μακάρι να είχα το θάρρος να ζήσω τη ζωή
μου όπως ήθελα και όχι όπως μου επέβαλαν
Αυτό το λένε οι περισσότεροι άνθρωποι όταν συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους
έχει σχεδόν τελειώσει και κοιτούν στο παρελθόν είναι εύκολο να δουν πόσα όνειρα
έμειναν ανεκπλήρωτα Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εκπλήρωσαν ούτε τα μισά από
όσο είχαν ονειρευτεί.
Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να προσπαθήσετε να εκπληρώσετε μερικά από τα
όνειρά σας στην πορεία. Από τη στιγμή που αρρωστήσεις είναι πολύ αργά. Η υγεία
φέρνει μια ελευθερία που πολύ λίγοι συνειδητοποιούν, έως ότου έρθει ο καιρός
και δεν την χάνουν.
2. Μακάρι να μην εργαζόμουν τόσο σκληρά
Αυτό το λένε κυρίως άνδρες ασθενείς. Είναι όλοι αυτοί που δεν πρόλαβαν να
χαρούν τα παιδιά τους, δεν κατάφεραν να τα πάρουν μια αγκαλιά, να τα
μεγαλώσουν, να χαρούν την εφηβεία τους. Είναι όλοι αυτοί που δεν έψαξαν αγάπη
από το σύντροφό τους.
Η Bronnie από την πλευρά της μας συμβουλεύει να απλοποιήσουμε τον τρόπο
ζωής μας κάνοντας συνειδητές επιλογές στην πορεία. Δημιουργώντας περισσότερο
χώρο στη ζωή σας, γίνεστε πιο ευτυχισμένοι και πιο ανοικτοί σε νέες ευκαιρίες.
3. Μακάρι να είχα το θάρρος να εκφράσω τα
συναισθήματά μου
Πολλοί άνθρωποι δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους, προκειμένου να
διατηρήσουν ισορροπίες με τους άλλους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είμαστε
μέτριοι ως οντότητες. Υπάρχουν πολλές ασθένειες που σχετίζονται με την πικρία
και τη δυσαρέσκεια.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις αντιδράσεις των άλλων. Ωστόσο όταν αλλάζετε
τον τρόπο επικοινωνίας μιλώντας ειλικρινά, θα θέσετε τις σχέσεις σε
ένα εντελώς νέο και υγιές επίπεδο.
4. Μακάρι να είχα διατηρήσει επαφή με τους
φίλους μου
Συχνά δεν συνειδητοποιούμε τα πραγματικά οφέλη της φιλίας. Ο πολυάσχολος
τρόπος ζωής φθείρει τη φιλία. Αυτό όμως που μένει στο τέλος είναι αυτό γι’ αυτό
διαφυλάξετε την ως κόρη οφθαλμού.
5. Μακάρι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να
είναι πιο ευτυχισμένος
Πολλοί δεν είχαν αντιληφθεί
μέχρι το τέλος της ζωής τους ότι η ευτυχία είναι μια επιλογή. Είχαν μείνει
κολλημένοι σε παλιά πρότυπα και συνήθειες. Ο φόβος της αλλαγής τους έκανε να
προσποιούνται ακόμα και στον ίδιο τους το εαυτό.
οι πιο όμορφες μουσικές του κόσμου
Secret Garden - Nocturne 0:00 - 1:07
Pietro Mascagni - Intermezzo from Cavalleria Rusticana 1:08 - 2:05
Max Steiner - Theme from a 'Summer Place' (Percy Faith and His Orchestra)2:06 - 2:49
Henry Mancini - Days of Wine and Roses 2:50 - 3:32
Tan Dun - For the world (From Jet Li - Hero) 3:33 - 4:11
Thomas Newman - Whisper of a Thrill (From Meet Joe Black) 4:12 - 4:54
Claude Debussy - Clair de lune 4:55 - 5:45
Thomas Newman - Any Other Name 5:46 - 6:27
Edward Elgar - Salut d amour 6:28 - 7:22
Giacomo Puccini - O Mio Babbino Caro 7:23 - 8:26
Glenn Miller - Moonlight Serenade 8:27 - 9:36
Franz Schubert - Ave Maria 9:37 - 10:31
Maksim - Claudine 10:32 - 11:47
Enya - Caribbean Blue 11:48 - 12:22
Michael Nyman - The heart asks Pleasure First/The Promise 12:23 - 13:05
Gheorghe Zamfir - The lonely Shepard 13:06 - 14:08
14/10/12
26/9/12
24/9/12
o μπαμπούλας και οι ανίκανοι
Προσυπογράφω το αυστηρό
και επιτιμητικό ύφος του επικυρίαρχου Πολ
Τόμσεν. Γιατί εμείς ανοίξαμε την πόρτα στην
Τρόικα. Γιατί εμείς
τους βάλαμε στον σβέρκο μας. Γιατί εμείς τους δώσαμε το μαχαίρι για να
«σφάξουν» οι ξένοι μισθούς και συντάξεις. Και το χειρότερο; Γιατί εμείς - διά του εκλεγμένου πολιτικού, κυβερνητικού προσωπικού - αποδειχθήκαμε στην πορεία εντελώς ανίκανοι, εντελώς
άχρηστοι και ολότελα αναξιόπιστοι και αφερέγγυοι.
Παράδειγμα;
Όχι ένα αλλά πολλά.
Υποσχεθήκαμε ότι οι
ξεχαρβαλωμένοι μηχανισμοί θα καταφέρουν να εισπράττουν επιπλέον ένα
δισεκατομμύριο φόρους ετησίως. Δεν το
κάναμε.
Υποσχεθήκαμε ότι θα
ανοίξουμε τα δεκάδες θεόκλειστα επαγγέλματα. Δεν το
κάναμε.
Υποσχεθήκαμε ότι θα
εφαρμόσουμε νέα φορολογική νομοθεσία όπου με συνοπτικές διαδικασίες θα
τσεκάρουμε και θα τιμωρούμε τους κλέφτες. Δεν το
κάναμε.
Υποσχεθήκαμε ότι θα
ξεφουσκώσουμε το αχόρταγο μπαλόνι του προσωπικού των κρατικών υπηρεσιών. Δεν το κάναμε.
Υποσχεθήκαμε ότι θα
εκμηδενίσουμε την εκτεταμένη φοροδιαφυγή από το λαθρεμπόριο πετρελαίου που
ετησίως καταλήγει στα τέσσερα δισεκατομμύρια euros. Δεν το κάναμε.
Υποσχεθήκαμε ότι θα
πριονίσουμε τις σπατάλες. Δεν το
κάναμε.
Υποσχεθήκαμε ότι θα
καταφέρουμε να περιορίσουμε την ανεξέλεγκτη εκτόξευση των τιμών των τροφίμων. Δεν το κάναμε.
Επομένως:
Αμ, παραγωγή δεν έχετε. Αμ,
φορολογική μεταρρύθμιση ευρωπαϊκών
προδιαγραφών, δεν κάνετε.Αμ, το υπέρβαρο προσωπικό του Δημοσίου δεν το ελαφρύνατε. Αμ, τα
κλειστά επαγγέλματα δεν τα
ανοίγετε. Αμ, τίποτα
επί της ουσίας δεν κάνετε.
Άρα πονάει κεφάλι κόβει κεφάλι. Που πάει να πει ότι η λύση είναι μία και μοναδική. Κόψε μισθούς και κόψε
την σύνταξη του ετοιμοθάνατου συνταξιούχου.
Τι σημαίνει αυτό;
Ότι ο Τόμσεν και η παρέα του - πράγμα που θα έκανες κι εσύ αν ήσουν στην θέση τους - δεν πιστεύουν
καμία από τις υποσχέσεις περί
ισοδύναμων μέτρων που διαλαλούν τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης. Αυτοί σου λέει, είναι εντελώς
αφερέγγυοι και ανίκανοι. Αυτοί οι πραγματικοί ηθικοί αυτουργοί της εξαθλίωσης των σκληρά εργαζόμενων
Ελλήνων. Αυτοί και μόνο αυτοί έχουν την αποκλειστική ευθύνη για την επιβολή αυτών των
εξωφρενικών μέτρων. Αυτοί οι υποκριτές. Που με τα φερέφωνά τους εκτοξεύουν μύδρους εναντίον της
κυνικής Τρόικας.
Πράγμα που σημαίνει κάτι ακόμα πιο αξιοθρήνητο και υποτιμητικό για τους
εκπροσώπους που έχει εκλέξει ο ελληνικός λαός :
Όχι μόνο δεν έχουν το στοιχειώδες θάρρος και την
ελάχιστη σοβαρότητα να ομολογήσουν δημοσίως την χρεοκοπία τους, αλλά από πάνω σαν τα πρωτάκια του Νηπιαγωγείου,
κρύβονται πίσω από τον μπαμπούλα που λέγεται Πολ Τόμσεν.
Ρε αθεόφοβε ποια ισοδύναμα και ποια κουραφέξαλα . Γιατί σε τελευταία ανάλυση αν πραγματικά θέλεις να είσαι εθνικά
υπερήφανος, τότε μία η λύση. Διώξε τoν
Τόμσεν και ζήσε με όσα ετησίως εισπράττεις και βάζεις στον Δημόσιο κορβανά.
Δεν θέλεις μπαμπούλα της Τρόικας; Απόδειξη!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
