Emanuel Santarromana - Métropolitain

Ισοκράτης, για τη δημοκρατία

.....Το απόσπασμα είναι από τον Αρεοπαγιτικό λόγο του και έχει στο πρωτότυπο ως εξής:

Οἱ γὰρ κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ' ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ' ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ' ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.

....μεταφράζω πρόχειρα το απόσπασμα:

Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους.

Μ’ άλλα λόγια, ο Ισοκράτης δεν μίλησε για «δημοκρατία που αυτοκαταστρέφεται». Αυτό είναι προϊόν ερμηνείας, για να μην πω προϊόν φαντασίας. Όπως προϊόν φαντασίας, που καμιά σχέση δεν έχει με το πραγματικό ρητό του Ισοκράτη, είναι και η ατάκα ότι η δημοκρατία «κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας». Για άλλη μια φορά, οι ελληναράδες χρησιμοποιούν τους αρχαίους όπως ο μεθυσμένος τον φανοστάτη: όχι για να φωτίσουν το δρόμο τους, αλλά για δεκανίκι που θα στηρίξει τα σαθρά τους επιχειρήματα.

Νίκος Σαραντάκος

Duffy -Stepping stone

10 τρόποι για να έχουμε καλή υγεία

• Λιγότερο οινόπνευμα, περισσότερο τσάι
• Λιγότερο κρέας, περισσότερα λαχανικά
• Λιγότερο αλάτι, περισσότερο ξύδι
• Λιγότερη ζάχαρη, περισσότερα φρούτα
• Λιγότερο φαγητό, περισσότερη μάσηση
• Λιγότερα λόγια, περισσότερα έργα
• Λιγότερη λαιμαργία, περισσότερη απλοχεριά
• Λιγότερο άγχος, περισσότερος ύπνος
• Λιγότερη οδήγηση, περισσότερο περπάτημα
• Λιγότερος θυμός, περισσότερο γέλιο

Tindersticks -Yesterday's tomorrow

Are those days
those days where did they go..
they shuffled through our tarway
and they're here

are those days
those days they follow us apart..
and peer through our window
and they're here

and all our problems
they're here
are those nights
those nights they XXX to try
they crackle under our window
and they're here

then our yesterday's tomorrow
then our yesterday's tomorrow
then our yesterday's tomorrow
and they're here

and still we try
to reach for what is gone tonight
and they're here

this ain't right, determined to let life run dry
and every moment burned with that fire
and they're here

and then our yesterday's tomorrow
and then our yesterday's tomorrow
and then our yesterday's tomorrow
and they're here

and all our hoping,
all our wondering,
they're here

παρέμβαση στην κρίση

Τα παιδιά δεν είναι εξαγριωμένα χωρίς λόγο, επισημαίνει σε παρέμβασή του με άρθρο του στην εφημερίδα, ο Κόσμος του Επενδυτή, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, με αφορμή τον άδικο χαμό του Αλέξη και την πρωτοφανή νεανική έκρηξη.

Ο κ. Ιερώνυμος τονίζει μεταξύ άλλων: «Το σύνολο σχεδόν της νέας γενιάς δεν είναι εναντίον των αρχών, των αξιών και των ιδανικών που ενέπνευσαν και έθρεψαν το γένος μας, αλλά εναντίον όλων ημών που τους τα διδάσκουμε και συγχρόνως τα προδίδουμε ανερυθρίαστα και ασύστολα. Τα παιδιά μας δεν αμφισβητούν την αλήθεια, αλλά την προδοσία της».

Ο αρχιεπίσκοπος τοποθετείται για την οικονομική κρίση αναρωτώμενος: «Πώς να ζητήσουμε κατανόηση και θυσίες από τον λαό μας όταν οι εσαεί προτεινόμενες επί δεκαετίες λύσεις επαναλαμβάνουν κυνικά σενάρια μονόπλευρης λιτότητας; Όταν οι περιορισμοί και οι θυσίες επιβάλλονται μονομερώς, εξαιρώντας προκλητικά εκείνους προς τους οποίους θα έπρεπε καταρχήν να απαιτηθεί η συνεισφορά τους στην υπέρβαση της κρίσης»;

Παύλος Σιδηρόπουλος -Κάποτε θα'ρθουν

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

Η κρίση, το χάος, η έξοδος

Του ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΥΡΚΟΥ

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο δύσκολη, που μέσα από μια σοβαρή κρίση γεννοβολάει κάτι καινούργιο. Κανείς δεν είναι έξω απ' αυτή την κρίση. Το ζήτημα δεν είναι να την περιγράψουμε απλώς, να την ξορκίσουμε ή να την εκμεταλλευτούμε μικροκομματικά. Το ζήτημα είναι να την κατανοήσουμε, να την αναλύσουμε και αναζητήσουμε διεξόδους ρεαλιστικές προς όφελος των πολλών, των εργαζομένων και συνολικά της πατρίδας μας.Το κείμενο είχε γραφεί πριν ξεσπάσουν τα γεγονότα στην Αθήνα και στις άλλες μεγάλες πόλεις. Εκρινα αναγκαίο να περιλάβω μερικές σκέψεις.

Με κατέχει, όπως όλους, μια ασυγκράτητη οργή και αγανάκτηση. Πρώτα για τον φόνο του νεαρού μαθητή, του Αλέξη, που βύθισε σε βαθύ πένθος ολόκληρη την Ελλάδα. Και στάθηκε η θρυαλλίδα μιας πρωτοφανέρωτης έκρηξης που κινητοποίησε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, με πρώτη τη νεολαία. Οι διαδηλώσεις, οι συγκεντρώσεις ήταν η αυθόρμητη απάντηση στο έγκλημα και ήταν μια υγιής, υγιέστατη αντίδραση της κοινωνίας που έδειξε πως ζει, πως υπάρχει. Ως εδώ. Από κει και ύστερα οι εμπρησμοί, οι καταστροφές, οι λεηλασίες ήταν μια οικτρή συνέχεια που μόνο προβοκάτορες, άθλια υποκείμενα, κινούμενα από σκοτεινές επιδιώξεις ορκισμένων εχθρών της Δημοκρατίας που έχουν σαν στόχο το ειρηνικό μαζικό κίνημα, μπορούσαν να το αποτολμήσουν. Οι τάχατες αντιεξουσιαστές, οι τάχατες αναρχικοί, οι κουκουλοφόροι, οι ποικιλώνυμοι δειλοί ταραχοποιοί και κάποιοι ανώριμοι νεαροί που κάνουν σύγχυση ανάμεσα στα επαναστατικά γεγονότα και σε ευκαιρίες για πλιάτσικο και κάποιοι άλλοι που αρέσκονται να παίζουν τους κλέφτες και αστυνόμους ήταν οι ήρωες αυτών των ταραχών που βύθισαν στην απόγνωση εκατοντάδες καταστηματάρχες και χιλιάδες εργαζομένους, που έχασαν τις δουλειές τους και το γλίσχρο μεροκάματο. Ολους αυτούς που τους κατηγορώ στο όνομα της ιστορίας του εργατικού κινήματος, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να επικαλούνται το όνομα της Αριστεράς. Δεν έχουν, ούτε μπορούσαν να έχουν καμία σχέση μαζί της. Και τους κατηγορώ ακόμα μία φορά σαν προβοκάτορες, εχθρούς της Δημοκρατίας. Και τους καλώ, αν έχουν κουκούτσι μυαλό και αίσθημα ευθύνης, να εγκαταλείψουν τις άθλιες μεθόδους τους και να εξαφανιστούν από τη δημόσια ζωή.

Μας λένε, το φαινόμενο της κρίσης είναι παγκόσμιο. Ναι είναι! Αλλά αυτό ταυτόχρονα χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει τις ελληνικές ιδιαιτερότητες, τις ευθύνες των ντόπιων που συμπορεύτηκαν χρόνια με τους μεγάλους, τους ξένους. Και τους ακολούθησαν στις συνταγές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, στον ξέφρενο δρόμο της συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων, της εξουδετέρωσης των κατακτήσεων των εργαζομένων, της συρρίκνωσης της ζήτησης, της υπερχρέωσης των νοικοκυριών, της εμφάνισης με απειλητικές διαστάσεις του φαινομένου της ανεργίας, της νέας φτώχιας, της διάλυσης του παραγωγικού ιστού, της συστηματικής επίθεσης κατά του κράτους πρόνοιας, με όλες τις οικτρές συνέπειες στην υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα υγείας - παιδείας. Σ' αυτά να προσθέσουμε την εκτίναξη της διαφθοράς, την επιδημία των σκανδάλων, την καταβύθιση των αρχουσών τάξεων σ' ένα βούρκο απίστευτου εγωισμού και ηθικής αμβλύτητας, που μετράται με την εξοργιστική απόσταση ανάμεσα στα εισοδήματα και τον τρόπο ζωής διαφορετικών ομάδων του πληθυσμού. Μια χαρακτηριστική εικόνα μάς προσφέρει το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, όπου παπάδες και πολιτικοί τους προστάτες συναγωνίζονταν σε μια ευρηματική επιχείρηση διαρπαγής και λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας υπό την ηγεσία ενός σατανικού ηγούμενου.Αυτή τη ζοφερή κατάσταση καλείται να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. Ηρθε στην εξουσία με την υπόσχεση να εφαρμόσει πολιτική σεμνότητας και ταπεινότητας. Επέλεξε λάθος πεδίο αναμέτρησης. Γιατί οι δυνάμεις στο εσωτερικό της, που βιάζονταν όχι για την επανίδρυση του κράτους, αλλά για την ανακατάληψή του και την αδίστακτη νομή του, ήταν ασυγκράτητες. Και οι σεμνότυφες επαγγελίες παραβιάστηκαν γρήγορα. Τώρα πια έγινε φανερό ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το γρηγορότερο. Και ποιος θα έρθει στη θέση της; 

Κάποιοι στην Αριστερά προωθούν την ιδέα μιας κυβέρνησης της Αριστεράς ή με κύριο πυρήνα την Αριστερά (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ). Ευχολόγιο και άκρατος βολονταρισμός! Δεν ήρθε ακόμα η ώρα. Χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά για να 'ρθει. Και θα 'ρθει. Αν κερδίσουμε τον νου και την καρδιά του Λαού μ' ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς. Και συγκροτήσουμε για στήριξη τη μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που από χρόνια κηρύχνει η ανανεωτική Αριστερά, χωρίς δογματισμούς, αποκλεισμούς και χωρίς -σήμερα, θα έλεγα- περιττές ηθικολογίες. Το πρώτο βήμα που προτείνω είναι η συνάντηση των δύο μεγάλων ρευμάτων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ. Οχι απλώς μια συνάντηση κορυφής, αλλά συνάντηση, συνεργασία, ώσμωση των δύο μεγάλων ρευμάτων με κοινή δράση, κοινές συζητήσεις, κοινές προγραμματικές κατευθύνσεις. Αυτό το τελευταίο θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Οσο είναι απαραίτητο, όχι σαν φράσεις, αλλά ουσιαστικά, τόσο είναι παγιδευτικό γιατί κάποιοι το επικαλούνται σαν άλλοθι -ότι δηλαδή δεν είναι δυνατό να βρεθεί κοινή βάση για συμφωνία- για να μην προχωρήσει οποιαδήποτε διαδικασία για την εξεύρεση κοινής βάσης που παρά τις διαφορές είναι δυνατή αν υπάρξει ισχυρή βούληση γι' αυτό. Βλέποντας σε μεγάλους ορίζοντες, μπορούμε να πούμε ότι το ΠΑΣΟΚ μέσα και από την κρίση του ωρίμασε περισσότερο, κατανοεί πιο πολύ στη βάση του αλλά και στην ηγεσία του ότι η υπεροψία της εξουσίας, η αλαζονεία δεν του έκανε καθόλου καλό, δημιούργησε σκοτεινές περιοχές στη διακυβέρνησή του, που προκαλούν δυσπιστία απέναντι σε θετικές του διακηρύξεις. Πρέπει να πούμε ότι και ο δικός μας καταγγελτικός λόγος και η υπερφίαλη διεκδίκηση, ότι εμείς έχουμε σε όλα δίκιο, δημιουργούν εύλογες απώσεις και από την άλλη πλευρά. Για να 'μαστε ρεαλιστές, δυσκολίες και διαφορές υπάρχουν και θα υπάρξουν. Παρ' όλα αυτά πρέπει να καταβληθούν έντιμες και φωτισμένες προσπάθειες να προσεγγίσουν τα δύο μεγάλα δημοκρατικά ρεύματα ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ (ΣΥΡΙΖΑ) για να ασφαλίσουν την έφοδο προς τη Δημοκρατική Αναγέννηση και τον δημοκρατικό σοσιαλισμό που έχει ανάγκη ο τόπος. Σ' αυτή την κατεύθυνση πρέπει να αναλάβουμε προσπάθειες για μιαν ευρύτερη συνάντηση με το ρεύμα της Σοσιαλδημοκρατίας, τώρα που ο νεοφιλελευθερισμός χρεοκόπησε και χρεώθηκε την ευθύνη για τη σημερινή παγκόσμια κρίση. Η παρουσία του Γ. Παπανδρέου ως προέδρου της Σ.Δ. Διεθνούς αποτελεί θετική συγκυρία. Χρειάζεται κι εδώ να απαλλαγούμε από τους σεκταρισμούς μας και να καταλάβουμε σε βάθος το μήνυμα ότι μπήκαμε σε νέα εποχή και ότι η Ιστορία αλλάζει σελίδα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Κούτρας Αντωνοπούλου -Κάπου νυχτώνει

Βασίλης Παπακωνσταντίνου -Μπαγάσας

περιμένοντας την καταιγίδα

Ο Τούρκος σκηνοθέτης υπογράφει μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς

Τρεις πίθηκοι *****

Του Δημήτρη Μπούρα

Σινεφίλ

Σκηνοθεσία: Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν

Ερμηνεία: Γιαβούζ Μπινγκόλ, Χατιτζέ, Ασλάν, Ριφάτ Σουνγκάρ, Ερσάν Κεσάλ.

Σ’ ένα γιαπωνέζικο μύθο τρεις πίθηκοι καλύπτουν ο καθένας με την παλάμη του από ένα διαφορετικό μέρος του προσώπου του. Ο πρώτος τα μάτια του, ο δεύτερος τ’ αυτιά του και ο τρίτος το στόμα του. Από αυτήν την εικόνα εμπνεύστηκε την ιδέα για την ταινία του ο Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν, σύμφωνα με τα λεγόμενά του. Με τη σειρά μας, το ίδιο επιγραμματικά, θα λέγαμε πως οι «Τρεις πίθηκοι» είναι ένα αριστούργημα που διανύει μια ελλειπτική τροχιά με κατεύθυνση από έξω προς τα μέσα. Από τη βαριά ανάσα και τον ιδρώτα του ανθρώπινου κορμιού, που μοιάζει με κορμί λαβωμένου ζώου, προς ένα αδιέξοδο που σηματοδοτεί την ψυχή του. Μια μοιραία διαδρομή από μια επίφαση ελευθερίας προς τη φυλακή. Ενα πέρασμα από το μισοσκόταδο προς το βαθύ σκοτάδι της νύχτας.

Η κλιμάκωση της ταινίας είναι αριστοτεχνική και σε τρία πεδία. Σε αυτό της ηθικής, με τη λιτότητα και την ακρίβεια του Μπρεσόν. Της κοινωνίας, με έναν στοχασμό που θυμίζει άλλοτε τις παραβολές του Κισλόφσκι, κι άλλοτε τη νεορεαλιστική τραχύτητα και την αυθεντικότητα των εικόνων του Γκιουνέι. Στο πεδίο του υπαρξιακού δράματος, όπου ο Τζεϊλάν κινηματογραφεί αντονιονικά ένα μοιραίο έρωτα με κεντρικό πρόσωπο μια γυναίκα και θέμα την αλλοτρίωση, την αποξένωση και τη διάλυση της οικογένειας.

Η ιστορία αρχίζει νύχτα σε μια ερημική περιοχή στις παρυφές της Κωνσταντινούπολης. Ενα αυτοκίνητο με οδηγό ένα μισονυσταγμένο άντρα σκοτώνει κατά λάθος ένα πεζό. Ο δολοφόνος εξ αμελείας, που είναι ένας πολιτευτής, ξυπνάει τον οδηγό του και του προσφέρει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για να πάρει αυτός το κρίμα στο λαιμό του: να δηλώσει το συμβάν στην αστυνομία να δικαστεί και να μπει για λίγους μήνες στη φυλακή. Γιατί οι εκλογές πλησιάζουν. Ο οδηγός πουλάει την ψυχή του για λίγα αργύρια στον σατανά και ο Τζεϊλάν κάνει το πρώτο βήμα προς τα μέσα, προς στο εσωτερικό της οικογένειας του κατάδικου, καταγράφοντας ένα δεύτερο «έγκλημα». Ο πολιτευτής, που τελικά χάνει τις εκλογές, ρίχνεται στη σύζυγο του ευεργέτη του προπληρώνοντάς της την αμοιβή: το ποσό που είχε συμφωνήσει να δώσει στον άντρα της για την εξυπηρέτηση που του έκανε, όταν αυτός θα αποφυλακιζόταν. Η γυναίκα ενδίδει, και στη συνέχεια εγκλωβίζεται σε μια φανταστική φυλακή: ο έρωτας, που γεννιέται μέσα της για τον εφήμερο εραστή, την οδηγεί στην απελπισία. Παραδίπλα, ο γιος της, που απαιτεί ένα μέρος της αμοιβής για να αγοράσει ένα αυτοκίνητο, θολώνει όταν την βλέπει με έναν ξένο στο κρεβάτι, αλλά δεν λέει τίποτα στον φυλακισμένο πατέρα του. Ο τελευταίος, όταν βγαίνει από τη φυλακή οσμίζεται τη μοιχεία και γίνεται θηρίο.

Ο Τζεϊλάν κατεβαίνει προς τη βάση της κοινωνικής πυραμίδας κλείνοντας σταδιακά τον κύκλο των εγκλημάτων, που μοιάζει με τη θηλιά μιας αόρατης αγχόνης. Το χρήμα και το κρίμα του πολιτευτή αλλάζουν πάλι χέρια. Ο ουρανός του Βοσπόρου, που γίνεται όλο και πιο γκρίζος στη διάρκεια της ταινίας, προμηνύοντας μια καταιγίδα, μεταθέτει τη λύτρωση στις ελληνικές καλένδες.

Ο Τζεϊλάν («Κλίματα αγάπης», «Μακριά») με όρους μοντέρνου σινεμά κάνει μια αλληγορία για τη σημερινή Τουρκία θέτοντας εμμέσως το ερώτημα: ποια φυλακή είναι προτιμότερη, του σώματος ή της ψυχής; Η ψηφιακή φωτογραφία του Γκεχάν Τιριάκι συμβάλλει τα μάλα στην ατμόσφαιρα της ταινίας.

Καθημερινή

επιστολή των φίλων του Αλέξη

Επιστολή των φίλων του Αλέξη στην Κηδεία του…

ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
Δεν είμαστε τρομοκράτες, “κουκουλοφόροι”, “γνωστοί-άγνωστοι”
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!
Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι….
Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας!
Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ!
Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.

Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο
για τη “βιτρίνα”, παχύνατε, καραφλιάσατε,
ΞΕΧΑΣΑΤΕ!
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,
Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,
να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.

ΜΑΤΑΙΑ!
Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,
έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε
τη μέρα που θα πεθάνετε.

Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε
δεν δημιουργείτε!
Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.

ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ
Που είναι οι γονείς; Που είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δε βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν;
ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Υ.Γ.
Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα
ΕΜΕΙΣ
κλαίμε κι από μόνοι μας

φανταστική μηχανή μουσικής

για τον Αλέξανδρο

περιβαλλοντική επανάσταση

ο ηγέτης της ιταλικής Κεντροαριστεράς, Βάλτερ Βελτρόνι

Περιβαλλοντική επανάσταση

Τι διαφορετικό έχει, όμως, να προτείνει μια Κεντροαριστερά σε βαθιά, κάποτε, υπαρξιακή κρίση (βλ. Γαλλία) απέναντι στην οικονομική ύφεση;

«Οπως τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 ο τομέας των τηλεπικοινωνιών αναδείχθηκε σε βασικό κινητήρα της οικονομικής ανάπτυξης, έτσι σήμερα μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο η “πράσινη” μετεξέλιξη της οικονομίας. Ο κόσμος έχει πολλούς λόγους να απεξαρτηθεί από το πετρέλαιο, καθώς η εξάρτηση από αυτό, πέραν του περιβαλλοντικού και του οικονομικού κόστους, αλλοιώνει και τις διεθνείς ισορροπίες.

Χρειαζόμαστε, λοιπόν, μια περιβαλλοντική επανάσταση (…). Παράλληλα, πρέπει να δείξουμε θάρρος και να κάνουμε πράξη αυτό που απέρριψε η Αμερική του Μπους και η ευρωπαϊκή Δεξιά: την παγκόσμια διακυβέρνηση που είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση όλων των μεγάλων προκλήσεων της εποχής μας».

Εποχή μεγάλων αλλαγών

Σε ένα πορτρέτο του Βελτρόνι, με αφορμή τις τελευταίες ιταλικές εκλογές, το BBC ανέφερε ότι έχει επηρεαστεί περισσότερο από τον πολιτικό του ήρωα, τον Ρόμπερτ Κένεντι, παρά από τα διαβάσματα της νιότης του γύρω από τον Καρλ Μαρξ. Στις επανειλημμένες ερωτήσεις που δέχθηκε χθες για τον «αμερικανοκεντρισμό» και την «Ομπαμα-μανία» του, ο Βελτρόνι δεν έδειξε σημεία ταλάντευσης:

«Από τη μεγάλη κρίση του 1929, η Αμερική βγήκε με το New Deal και η Ευρώπη με τις ναζιστικές διώξεις των Εβραίων. Είναι πολύ σημαντικό ότι ο Ομπάμα στέλνει ένα κοινωνικό μήνυμα, λέει ότι δεν πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο τη Wall Street, αλλά και τη Main Street (την παραγωγική βιομηχανία), ότι η Αμερική δεν μπορεί να λύσει μόνη της τα προβλήματα. Νομίζω ότι βρισκόμαστε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή μεγάλων αλλαγών στον σύγχρονο κόσμο και μεγάλων προκλήσεων για τη διεθνή Κεντροαριστερά».

πανοραμική φωτογράφηση 360

θάλαμος πτήσης του Airbus A380 με πανοραμική φωτογράφηση 360 μοιρών http://www.gillesvidal.com/blogpano/cockpit1.htm

εικονική βόλτα στη Βενετία (πριν τις πλημμύρες) http://www.360venezia.com/

στοιχειώδη σωματίδια

 

Peter Higgs

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΕΚΛΑΪΚΕΥΣΗΣ
τμήμα της
EUROPEAN PARTICLE PHYSICS OUTREACH GROUP (EPPOG)
μια προσπάθεια παρουσίασης της έρευνας στην περιοχή των στοιχειωδών σωματιδίων για μη ειδικούς

οι δυνάμεις του 10

δυνάμεις του 10

View SlideShare presentation or Upload your own.

2 κούπες καφέ

2 cups of coffee

View SlideShare presentation or Upload your own.

Tindersticks -That leaving feeling